59 GR Boom boom

Gepubliceerd door Frits op

Boom boom

Nog even terug naar een voorvalletje aan boord.
De ober heeft ’s avonds nog maar net mijn tafeltje afgeruimd als er twee mannen bij het buffet met hun mobieltje naar me wijzen en een vraaggebaar maken of ze een foto van me mogen nemen. Als ik knik, komen ze naar mijn tafeltje toe. Waar ik vandaan kom, wat ik in Griekenland gedaan heb, wat ik in Italië van plan ben te gaan doen en… of ik van wodka houd. We schudden handen alsof we elkaar al jaren kennen en de mannen nemen bij mij aan tafel plaats. Uit een van hun boodschappentassen peutert Mousad uit Istanbul een verkreukeld plastic wegwerpbekertje tevoorschijn (‘it’s clean, Frits, it’s clean!’), samen met in papier verpakt brood en kaas. Zijn vriend Hassan uit Baku duikt in een andere tas en zet een fles wodka op tafel. We proosten, eten wat, proosten nog eens en kletsen. Allebei zijn ze met pensioen, deze vrienden en ze reizen nu door Europa. Mousad is het meest aan het woord en er komt geen einde aan de vele foto’s van hun reizen die hij op zijn mobieltje laat zien. Er komt wereldwijd een scala aan bestemmingen voorbij van Cuba tot Dubai en alles wat daartussen ligt. En op alle plekken waar hij geweest is -hij kan het niet genoeg benadrukken- staat hij wel op de foto met lokale schoonheden (everywhere boom, boom, Frits, snap je?). Frits snapt het helemaal, heeft eerlijk gezegd een beetje genoeg van dit haantjesgedrag, slaat beleefd het derde glaasje wodka af, verontschuldigt zich en gaat naar zijn hut. ‘We hebben elkaars telefoonnummer’, zegt Hassan als ik opsta. ‘Over een poosje zijn we twee dagen in the Netherlands. In Amsterdam. Bellen we je. Kun je ons daar de stad laten zien!’ Ik wuif wat vaagjes. Ben bang dat ze alleen geïnteresseerd zijn om daar naar de Wallen te gaan.

Ooit maak ik nog wel eens een keer een reisje naar Griekenland, riep ik jarenlang. Maar om nu te zeggen, dat het bovenaan mijn wensenlijstje stond? Niet bepaald. Wat ben ik een lief thuisfront (en Griekenland fan) dankbaar, dat zij me tipte deze reis nu dan maar eens te gaan maken! Wat een fantastische weken heb ik achter de rug!
Zijn het de spontane ontmoetingen die deze reis zo bijzonder hebben gemaakt? Deels. Ik heb -zoals bijna altijd als ik on the move ben- ook nu weer louter aardige, behulpzame, vriendelijke en hoffelijke mensen ontmoet. Toegegeven: een heel enkele keer wat opdringerig, maar dan heten ze bijvoorbeeld Mousad en komen ze uit Turkije. Maar de Grieken zelf? Niets dan lof. Oraia, oraia, oraia!
Ook debet aan deze geslaagde reis: het landschap, de bergen, de ruigte van de schitterende natuur, de olijf- en sinaasappelgaarden. Ik schreef er al eerder in alle toonaarden lovend over. Overwegend ‘binnendoor’ trapte ik de afgelopen weken vijfendertighonderd Griekse kilometers weg. Geen moment heb ik het saai of vervelend gevonden. Wat een prachtig land!
En dan heb ik het nog niet eens over de cultuur gehad. Mocht ik me in het verleden -soms tot ontzetting van sommige thuisfrontjes- nog wel eens geringschattend hebben uitgelaten over ‘alweer een verzameling ouwe stenen’ als ik bij een archeologic site was, hier in Griekenland ging ik helemaal om. Indrukwekkend, ik heb er geen ander woord voor. Beter gezegd: ik weet geen andere superlatieven om aan te geven wat het met me deed op zoveel plekken oog in oog te staan met de bron van onze beschaving. Overweldigend wat daarvan nog bewaard is gebleven.
Ik hoor in gedachten sommige lezertjes al: zoveel weken door Griekenland gezworven en dan heb je X niet bezocht? En ben je ook niet bij Y geweest? En dit niet gezien en dat niet bekeken en zus gemist en zo overgeslagen? Klopt. Bewust, maar vaker onbewust, zal ik inderdaad het nodige gemist hebben. Maar ik heb op mijn manier gereisd en met volle teugen genoten. Geen missers gemist dus.*)
Samengevat: mensen + landschap + cultuur = reis met een gouden randje! Waarom heb ik dit niet veel eerder gedaan?

*) Volgens mij schrijf ik dit soort opmerkingen aan het einde van iedere reis. Moet ik misschien maar eens mee stoppen. Klinkt zo verdedigend, maar zo is het absoluut niet bedoeld.

(more or less) Translate »