2019GRIEK_47_Andros away

Gepubliceerd door Frits op

Andros away

Lastig in slaap gekomen door de bulderende storm en de striemende regen. Regelmatig wakker geschrokken van dit natuurgeweld. De volgende morgen brak ontwaakt door het geluid van de kletterende regen op het dak van m’n ‘slaapkamertje’. Ik maak een kop koffie en bekijk de weersverwachting voor dit gebied. Er hangt een stevige depressie boven de Cycladen, die zo’n dag of vijf, zes zal aanhouden. Temperaturen komen niet boven de 10 graden Celsius uit, er staat voor alle dagen windkracht 5 tot 6 en de kans op neerslag is 88 tot 92%.
Tijdens mijn boterhammetje-ontbijtkoek besluit ik mijn plannen te wijzigen. Hoewel ik me tijdens mijn reizen weinig tot niks aantrek van de weersomstandigheden, maak ik nu een uitzondering. Wat zal ik in die depressie hier blijven rondhangen? En dan ook nog ‘gevangen’ op een eiland? Ik schrap ook de eilanden Tinos en Syros uit mijn plannen, ruim de ontbijtboel op en rijd met ruitenwissers op dubbele snelheid over de slingerende kustweg (blijft toch mooi hoor) terug naar Gavrio om daar de ferry te boeken naar Rafina.

En ik ben de enige niet: drommen voetgangers staan verregend op de veerboot te wachten om het eiland te verlaten. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat er ook drommen toeristen de ferry afkomen om op Andros te verblijven. Stipt op tijd worden de trossen losgemaakt en kijk: als ik tegen het middaguur in Rafina de veerboot verlaat, staat de zon daar stralend aan een onbewolkte hemel. Trui uit, shirt aan!

Om mijn route weer op te pikken, moet ik dezelfde weg terug naar Athene. Die weg van een paar dagen geleden*). Wat een verschil! Het is vandaag de dag na Boxing Day. Is dat niet de dag dat mensen in groten getale hun kerstcadeaus gaan ruilen? Of dat het is, weet ik niet, maar het is waanzinnig druk op de weg. Eer ik vanaf Rafina door Athene heen ben (een afstand van zo’n 70 kilometer) ben ik dik drie uur verder.
En inderdaad: dwars door het centrum van Athene heen, met zijn vier miljoen inwoners en de meeste taxi’s van alle Europese hoofdsteden. Complimenteerde ik vorige week de chauffeur van de hop-on-hop-off-bus nog voor zijn rijkunst**), nu zit ik er zelf midden in. Sterker nog: ik rijd hele stukken diezelfde route als die toeristenbus. Ooit vertelde iemand me, dat je het beste door een onbekende grote stad kunt rijden als het behoorlijk druk is en je veel in de file staat. ‘Dan heb je’, zei-ie, ‘alle tijd om te bekijken hoe je moet rijden, waar je moet voorsorteren, enz.’. Ik pas mijn rijgedrag aan, ga op z’n Atheens met het verkeer mee (anders had ik er nu nog gestaan), en laat vermoeid en opgelucht de stad achter me. En zonder een krasje schade, dat mag een klein wondertje heten.

*) (her)lees: Aanrader
**) (her)lees: Athene

OVERNACHTING #26

(more or less) Translate »