Zonnige herstart

Gepubliceerd door Frits op

Frits leest voor:

Twee keer ben ik vannacht wakker geworden van de bulderende regenbuien, maar kijk: als ik vanmorgen opsta, is de wind grotendeels gaan liggen en schijnt er een lekker zonnetje.

Wat is dat ontspannen rijden over de binnendoorweggetjes van Normandië. Wat een verschil met gisteren. Als ik mijn pet opzet, kan zelfs het raam open. Slingerend langs de kust zet ik de radio aan en steek een verse sigaar op. Genieten!

Honfleur, havenstad aan de Embouchure de la Seine, ligt er schitterend bij in een stralende zon. Alle terrasjes aan de oude havenkom zijn druk bezet. Als ik (zonder jas, wat een weelde) wat heb rond geslenterd door deze voormalige kunstenaarskolonie, besluit ik de grootste houten kerk van Frankrijk, de Sainte Catherine, letterlijk links te laten liggen en doe ik wat alle dagjesmensen hier doen: ik trakteer mezelf op een heerlijk mosselmenu met een glaasje calvados. Ben ik in Normandië of niet?

De afgebladderde, bruine deur van de piepkleine mairie in het buurtschap Barneville-la-Bertran staat open, maar als ik naar binnen stap, is er geen mens te bekennen. Even verderop zijn twee schilders op een stelling aan het werk. Ik loop erheen.
‘Je kunt hier gerust overnachten hoor’, roept de schilder vanaf de stelling.
‘En de politie?’, informeer ik voor de zekerheid.
De schilder wijst op zichzelf en zijn collega.
‘La police? Dat zijn wij hier zelf, hè? Nee hoor, geen enkel probleem!’
‘Dan zet ik m’n petit camion op het parkeerterreintje hier aan de overkant naast jullie bestelautootje.’
‘Doe dat maar, enne… slaap lekker vannacht!’

29 maart 2016 – 205 km
P Mairie de Barneville-la-Bertran – N 49 23.261 E 00 11.254

(more or less) Translate »