Grotegaste

Gepubliceerd door Frits op

Eén van de verbeteringen in de nieuwe Claire-mijn-Camper-Garminnetje is de grote database met (ASCI-)campings en camperplaatsen. Ik weet wel, dat ik zo’n database ook op mijn tablet heb, maar geïntegreerd in mijn routeplanner lijkt me een hele vooruitgang. Net over de grens in Duitsland, besluit ik die nieuwe feature uit te proberen.
En het werkt. Wat een keuze in campings en camperplaatsen krijg ik voorgeschoteld en wat word ik er probleemloos naar toe geloodst! Maar wat een teleurstelling als de een na de andere camping gesloten blijkt te zijn of de camperplaatsen me niet bevallen. Ik heb geen zin meer nog langer kilometers rond te rijden en stop (ouderwets dan maar) bij een boer op een trekker aan de kant van de weg.
‘Een camping? Eentje die open is? Daar bent u vlakbij hoor. Het eerste weggetje gaat u links en dan für etwa zwei Kilometer nach oben. Dan bent u in Grotegaste en daar is een camping.’

Grotegaste dus. En die camping staat nou net niet in Claire-mijn-Garminnetje. Stomme Claire! ‘Het eerste weggetje links’ is een doodlopende weg. Als ik aan het eind van die weg ben, staan daar een kerk en een brandweerkazerne. Tegenover de kazerne is een parkeerplaatsje en een veldje met wat speeltoestellen. Geen camping te bekennen. Zo stom was Claire dus niet…

Tegen beter weten in, bel ik aan bij het huis naast de kazerne.
Een vrouw met een lange lap om haar middel (is het een rok?) en een groezelig shirt doet open. Ze veegt met een vermoeid gebaar haar vettige haar uit haar gezicht en kijkt me nors vragend aan. Of hier ook een camping is, vraag ik in mijn beste Duits. Ze kijkt me verwonderd aan, neemt niet de moeite de sigaret uit haar mondhoek te halen en zegt: ‘Een camping? Hier? In Grotegaste? Dan bent u echt verkeerd.’
Geen zin om nog verder naar een overnachtingsplek te zoeken, wijs ik op het parkeerterreintje tegenover haar huis en vraag ik of daar mag overnachten. ‘Dat maakt me helemaal niks uit’, zegt de slonzige sigaret, onverschillig haar schouders ophalend, ‘dat terreintje is van de Gemeinde. Dus als u wilt…’
Dat wil ik wel. Ik bedank de vrouw. Ze haalt de sigaret uit haar mond en piekt de peuk met een zwiep rakelings langs me heen de straat op. Dan mompelt ze iets dat op gute Nacht lijkt en sluit resoluut de deur. Ik denk er het mijne van, parkeer m’n bussie, zet de kachel aan en maak een kop koffie. Prima plekkie wel. Lekker stil. Rustig ook met het kerkhof schuin tegenover…