Inhoud Ierland

♣ Verhalen met video

1 Ierland

On the move

Ik kan weer on-the-move.
Ik ben nog nooit zo lang thuis geweest tussen twee reizen, maar dat heeft natuurlijk ales te maken met de twee enorme reparatieklussen bij Fiat en Camperbouw Holland om alle mankementen op te lossen na mijn trip door Eurazië. Dat bussie van me is nu weer praktisch als nieuw, dus wegwezen!

Naar Ierland om precies te zijn, waar een groot deel van mijn reis langs de Wild Atlantic Way zal voeren. Vanuit het Franse Cherbourg vaart een ferry rechtstreeks naar Rosslare in Ierland. Die veerboot vertrekt zondagmiddag. Ik kan niet wachten om te vertrekken en op vrijdag rijd ik dan ook mijn durpie al uit. Zeshonderd kilometer naar Cherbourg: ik hoef me niet te haasten.

Doe ik ook niet. Eenmaal een stukje in Frankrijk zet ik Claire-mijn-Garminnetje op ‘kortste route’ en ‘snelwegen vermijden’. Heerlijk om weer binnendoor door Noord Frankrijk te tuttelen. Heerlijk om door al die grote en kleine dorpjes te rijden.
Vanwege het onthaasten, stop ik halverwege de middag al, richt me in voor de nacht, drink koffie met koek-van-het-thuisfront, lees mijn krantje en doe verder niet veel. Heerlijk: dag 1 en ik geniet nu al!

Bewegende beelden

12 april 2019
Doullens, langs de 925
N 50 08.717 E 2 15.822
Dagteller: 307
Tripteller: 307

13 april 2019
Pont Hebert
N 49 11.361 E 1 11.303
Dagteller: 339
Tripteller: 646

2 Ierland

Bed geregeld

Ik vond het al zo raar, dat ik geen hut kon reserveren toen ik maanden geleden online mijn overtocht boekte van Cherbourg naar Rosslare. De enige mogelijkheid (een vierpersoons hut) was weliswaar een optie, maar werd geweigerd omdat ik alleen reisde. ‘Gek’, had ik gedacht, ‘als ik nou wil betalen voor vier personen, moet ik dat toch zelf weten?’ Vervelend wel, want voor een overtocht van ruim achttien uur kon ik nu alleen maar een (slaap)stoel reserveren. Toch maar informeren bij de terminal in Cherbourg of dat niet anders kon.

Om tien uur gaat het reserveringskantoor open van de Stenau Line op de terminal van Cherbourg. Om vijf over tien meld ik me bij de balie en leg mijn ‘probleem’ uit. ‘Ik zie het al’, zegt de vriendelijke baliemedewerkster nadat ze mijn reserveringsformulieren heeft bekeken, ‘u heeft bij Direct Ferries geboekt en niet rechtstreeks bij ons. Natuurlijk kunt u een hut krijgen. Ik boek de gereserveerde stoel af en geef u een hut op dek 6.’
Blij dat ik lekker in een bed kan slapen en morgenochtend kan douchen, tik ik € 85,– af en ontvang mijn boardingpass, mijn cabinereservering en mijn vouchers voor het diner en het ontbijt. Tevreden loop ik terug naar mijn bussie. Het is half elf. Om twaalf uur begint het boarden, om drie uur is de afvaart. Alle tijd om de Presse de la Manche te lezen, koffie te drinken en te lunchen…

14 april 2019
Aan boord ferry Cherbourg-Rosslare
Cherbourg: N 49 38.429 W 6 20.309
Rosslare: N 52 15.305 W 6 20.309
Dagteller: 69
Tripteller: 1239 (inclusief 593 km aan boord)

3 Ierland

Lummelen

Zeggen ze wel eens iets over de lange wachttijden op vliegvelden voor je de lucht in gaat, maar op ferry-terminals is het niet anders. Ik sta helemaal vooraan de lane als om kwart voor een het hek open gaat en het boarden begint. Ik rijd een paar honderd meter en stuit dan op een gesloten tweede hek. Wachten.
Na een poosje gaat ook dit hek open en kan ik oprijden tot de paspoortcontrole. Even verderop gebaart een gele hes me in lane 6 aan te sluiten. Wachten.
Weer mag ik een stukje oprijden: ticketcontrol. En wachten, wachten tot ik eindelijk de oprit naar de ferry mag oprijden (en die gele Stenau-hes staat nog driftig te gebaren ook, dat ik op moet schieten…). Om kwart voor drie trek ik aan boord de handrem aan, pak mijn spulletjes voor de overnachting bij elkaar en sluit m’n bussie af. Twee uur lummelen…

4 Ierland

Privacy 2019

In een gedeelte van de lounge zit een groep van zo’n zestig kinderen. Ik schat in dat het brugklassers zijn. Ze zitten met viertallen aan een tafeltje en zijn druk bezig een opdracht uit te voeren. Twee leraressen lopen tussen de leerlingen rond, geven aanwijzingen en proberen de kinderen bij de les te houden. Dat valt niet mee, want op het grote televisiescherm wordt op dat moment de wedstrijd Liverpool-Chelsea uitgezonden.
Ik spreek een van de leerkrachten aan. Wat ik vermoedde, klopt: het zijn Franse middelbare scholieren op weg naar een educatief uitstapje in Ierland. Of ik de groep mag filmen, is mijn vraag. ‘Non, non, monsieur’, zegt de professeur gedecideerd, ‘de ouders van deze kinderen hebben geen toestemming gegeven voor foto- of filmopnamen…’

5 Ierland

Pollution

Op het rookdek raak ik -hangend over de reling- aan de praat met een Française. Als ze haar filtersigaret op heeft, drukt ze die uit op de reling, loopt naar de asbak achter haar en gooit daarin de filter.
We zitten midden op zee en ik piek mijn sigarenpeuk over de reling het water in. Ze kijkt me verbaasd aan. ‘U draagt wel bij aan de pollution van de zee, mijnheer’, zegt ze verwijtend. ‘En wat, mevrouw, zou er met dat peukje van mij kunnen gebeuren, denkt u?, repliceer ik. Ze hoeft niet lang na te denken: ‘Nou eh, eh, dat zou door een walvis ingeslikt kunnen worden en dan eh…’ Ik schiet in de lach, denkend dat ze een grapje maakt. Ze kijkt me bestraffend aan. Ze meent het…

6 Ierland

Heb ik dat?

Drie dagen op weg. Drie dagen stralend zonnig weer in België en Frankrijk. Rijd ik in Rosslare de ferry af, komt de striemende regen met bakken uit een loodgrijze hemel. April en mei, schrijven de reisgidsen, is de beste tijd om Ierland te bezoeken…

Geen zin om met dit weer mijn eerste verkenning van Ierland te beleven, duik ik luttele kilometers na de ferry de parkeerplaats van de McDonalds op. Doe niks meer vandaag (zo lekker heb ik aan boord nou ook weer niet geslapen in dat hutbedje, vooral omdat ik nogal heen en weer geschud werd door de golfslag).

15 april 2019
Wexford langs de N11
N 52 18.238 W 6 27.504
Dagteller: 17
Tripteller: 1256

7 Ierland

Mistige start

Als ik wegrijd vanaf mijn overnachtingsplaats druilregent het. Erger is de dikke mist, die me het zicht grotendeels ontneemt. Vervelend, want dat maakt het rijden behoorlijk oncomfortabel. De mist is zo dicht, dat ik me moet concentreren op de rijstrookstrepen op de weg (ik heb mijn rijstrookwaarschuwing aangezet), dat ik op de kaart van Claire-mijn-Garminnetje moet rijden en dat ik mijn snelheid noodgedwongen beperk tot 40, 45 km per uur. Het moet hier schitterend zijn, maar ik zie er niets van. Ik rijd door dorpjes, maar zie de bebouwing aan de overkant van de straat nauwelijks. Ik hoor de golven van de zee bulderen, maar kan ze niet ontdekken. Ik zie pas op het laatste moment de koplampen van tegenliggers op me afkomen. Ik rijd een ferry op en steek de rivier (?) over in een kleine, grijze wereld. Ik krijg branderige ogen van het geconcentreerd turen en ben blij, dat na een uurtje de mist optrekt en het zonnetje doorbreekt. Dan pas zie ik door wat een schitterend landschap ik rijd.

Lang duurt dat niet, want na een half uurtje trekt het weer dicht. Goed dat ik van die korte opklaring gebruik heb gemaakt om bij een lieflijk klein haventje een kop koffie te maken en mijn ogen wat rust te gunnen. Door flarden mist en kilometers lange mistbanken tuttel ik daarna verder naar mijn eindbestemming van vandaag: Blarney Castle and Gardens. En kijk: als ik daar op de enorme parkeerplaats mijn bussie neerzet, breekt de zon door.

8 Ierland

Growing eloquent

There is een stone there
That whoever kisses
Oh! He never misses
To grow eloquent.

Blarney Castle wordt jaarlijks bezocht door tienduizenden toeristen. Er is een Rock Close, een Water Garden, een Fern Garden, Wishing Steps, een Witches Kitchen, de Druide Cave, een Sacrificial Altar, een Fairy Glade en nog veel meer. Maar alle bezoekers van dit tachtig hectare grote landgoed komen vooral voor de beroemde Barnley Stone. Beklimmen de smalle en glibberige trap de toren in om daar die steen te kussen. Immers: volgens de legende krijgt iemand die dit blok blauwsteen in de borstwering van het kasteel kust the gift of gab (de gave van welsprekendheid of de kunst van het vleien; gab betekent kletspraat). Dat wil ik meemaken, sterker nog: dat is de enige reden dat ik hier beland ben. Die plantentuinen (mooi hoor) met die naambordjes erbij boeien me niet.

Dus klim ik de trap op naar boven. Dus schuifel ik bij de borstwering mee in het rijtje naar de steen. Die zit niet bepaald op een makkelijk bereikbare plaats: ik moet mijn pet en bril afzetten, dan op mijn rug gaan liggen, twee ijzeren stangen achter me stevig vastpakken en dan langzaam naar achteren schuiven met mijn hoofd achterover naar beneden. Gelukkig is er een kasteelmannetje dat je vasthoudt en ervoor zorgt dat je niet achterover in dat gat naar beneden dondert. ‘Now you can kiss the magic stone’, roept het mannetje dan als je ver genoeg achterover hangt. Dat heb ik dan maar niet gedaan, dat hangen was al leuk genoeg, the gift of gab hoef ik niet, want welsprekend vind ik mezelf best al wel en ook vleien gaat me aardig af. En bovendien: hoeveel eeuwenoud, goor speekselprut zit er na al die jaren wel niet op die steen?

Toch wel leuk genoeg om dat kushangen voor het nageslacht vast te leggen, vraag ik twee achter mij schuifelende Amerikaansen of ze mijn ‘gekus’ willen tapen. Ik leg uit op welk knopje ze moeten drukken om de video-opname te starten. ‘Laat maar gewoon lopen’, voeg ik er nog aan toe, ‘nergens anders aanzitten, alleen dat ene knopje.’ Als ik -eenmaal weer beneden- een stukje film wil opnemen, zie ik dat mijn camera volledig staat ingezoomd. Kijk ik later op de dag de beelden terug, zie ik schokkerige, wazige beelden en hoor ik de Amerikaanse zeggen: ‘Oh my God, I pressed the zoom button…’

Bewegende beelden

16 april 2019
Tracton
N 51 45.691 W 8 23.523
Dagteller: 231
Tripteller: 1487

9 Ierland

Duidelijk toch?

Bij de pub waar ik voor de deur overnacht, hangt bij de ingang een bordje waarop staat dat kinderen welkom zijn tot negen uur ’s avonds.
Lijkt me op het eerste gezicht duidelijke taal, maar als ik het nog eens goed lees, staat er dat kinderen after negen uur ’s avonds de pub moeten verlaten. Foutje of Ierse humor?

17 april 2019
Inishbeg
N 51 31.209 W 9 20.548
Dagteller: 111
Tripteller: 1598

(more or less) Translate »