2008 Camper Schotland

Video & eBook

Frits maakte twee videofilms over deze reis.
Klik hier om naar de videopagina te gaan.

De verhalen van Frits in Schotland zijn ook in boekvorm verschenen.
Klik hier om naar de boekenpagina te gaan.

Veel…

Allemachtig, wat een troep!
En dat moet allemaal die gehuurde camper in!
Ik kijk er heel erg naar uit om vier weken door Schotland te trekken, maar wat voorbereidingen betreft kun je beter je koffer pakken en op het vliegtuig stappen.
En iedere keer komt er weer wat bij.
En iedere keer bedenk ik nog iets wat in die camper moet.
Het is mooi zo.
Wat ik nu nog vergeten ben, koop ik onderweg wel.

… en groot

En wat is dat busje ineens veel en veel groter nu hij (zij?) hier op mijn garagepad staat.
Bij het verhuurbedrijf leek het kleiner en handzamer.
En daar ga ik straks mee over die éénbaans kronkelige binnendoorweggetjes?

Welgeteld 1170 kilometer stond er op de teller toen ik het ophaalde.
Hageltje-nieuw dus. Ik ben de eerste die ermee op pad gaat.
‘Doe je er voorzichtig mee?’, zei de verhuurder.

Relaxed!

Onderweg naar de veerdienst in IJmuiden.
Het is rustig op de weg. De ‘vrachtwagenarmsteunen’ aan weerszijden van mijn stoel zijn naar beneden geklapt, de radio staat aan, twee handen liggen losjes op het stuur en de cruisecontrol is ingeschakeld. De check-in bij de ferry is om 16:30, de routeplanner geeft een aankomst aan van 16:31 uur. Exact op dat tijdstip sluit ik aan in de rij bij de twee andere Nederlandse campers die ook naar Newcastle moeten. Wat een ontspannen begin van vier weken Schotland.

Ervaring

Als laatste ben ik aan boord van de ferry gereden en parkeer op aanwijzingen van het personeel netjes achteraan de rij. Toch wel opgelucht trek ik de handrem aan en zet de motor uit. Zo, mijn eerste echte manoeuvre zit erop en is goed gelukt. Toch wel een beetje spannend met zo’n splinternieuw busje. Alles moet nog even wennen.

Als ik mijn spullen bij elkaar grabbel die mee moeten naar mijn hut komt een vriendelijke gele hes naar me toe, met de vraag of ik nog even een stukje backwards wil rijden en in een andere lane wil parkeren, omdat er last minute nog een vrachtwagen moet aansluiten. De lichten van die grote jongen komen al aardig dichterbij.
Doen we dus even. Laat me niet kennen, met zo’n camper, waarmee ik tot nu toe zo’n tweehonderd kilometer (autoweg)ervaring heb…

Gespreksstof

Opgevangen aan de bar van de veerboot.
Jongen: ‘Waarom wil je niet met me neuken? Vind je me niet aardig?’
Meisje: ‘Natuurlijk vind ik je aardig. Ik vind mijn hond ook aardig, maar daarom neuk ik hem nog niet…’

Uitgesproken bij het diner aan boord in het Seven Seas Restaurant.
Traveling alone?
Business or pleasure?
Mind if I join you?

Douane

Aangekomen in Newcastle worden de campers in een aparte lane gezet.
Een vriendelijke beambte meldt zich bij mijn openstaande raampje. Of hij mijn paspoort even mag zien. En of ik uit wil stappen, zodat hij de camper kan controleren op de aanwezigheid van illegale personen.
Alle deuren moeten open, alle ruimtes moeten open, tot de kastdeurtjes, de koelkast, de kist met gasflessen en de opbergruimte onder de vloer toe (net groot genoeg voor twee literpakken sap).
‘Ach mijnheer’, geeft de douanier als antwoord als ik wat lacherig doe over het zoeken naar mensen op deze onmogelijke plaatsen, ‘weet u, we hebben ze zelfs gevonden tussen de bekleding van de passagiersstoel…’

Relaxed?

Na de douanecontrole rijd ik de terminal af, de ochtendspits van Newcastle in. Ik wil zo snel mogelijk de stad uit. Dat is dan ook meteen de vuurdoop in het links rijden. Het is weer even wennen en ik moet me goed concentreren, met name op rotondes, waar het links rijden het meest onnatuurlijk aandoet.
Het gaat allemaal goed tot de negende rotonde (ik heb ze geteld…). Zoekend naar de juiste voorsorteer-lane (ik moet rechtsaf), ga ik compleet in de fout en rijd rechtsaf de rotonde op. Nee dus! Ik ben in Engeland en om daar rechtsaf te slaan, moet je (linksom) driekwart rond (volgt u het nog?). Veel getoeter, veel arm- en handgebaren en veel knipperende lichten wijzen mij op mijn fout.
Met een rode kop van schaamte en zweet op m’n rug draai ik midden op de rotonde de juiste (linker)kant op en vervolg mijn weg.
Bloody tourist!

Kofi Annan

Op een P gestopt en koffie gedronken bij Annan
Het moet niet gekker worden met die woordspelingen.

 

Kofi Atta Annan was een diplomaat afkomstig uit Ghana. Hij was van 1997 tot en met 2006 de zevende secretaris-generaal van de Verenigde Naties.

Voorbereiding

Voor mijn vertrek stond ik thuis te dubben over de aantallen serviesgoed en bestek. Van alles twee of was één genoeg?
‘Ach’, dacht ik, ‘laat ik maar twee stuks van alles meenemen. Het eet geen brood.’

Mijn allereerste dag in Schotland.
Mijn allereerste stop in Schotland.
Mijn allereerste kop koffie in Schotland.
Bij het afdrogen breekt het oor van de mok…